کفش های ایمنی عمر مفیدی دارند. اگر عمر مفید کفش ایمنی بیشتر شود، اثر محافظتی کفش ایمنی ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد، به ویژه کفش ایمنی ضد الکتریسیته ساکن.
1. کفش های محافظ کار تولید شده توسط تولید کنندگان کفش ایمنی معمولی باید استانداردهای ملی و سیاست ملی سه ضمانت را رعایت کنند. مشکلاتی مانند شکستگی کف پا تضمین شده است که ظرف سه ماه تعویض می شوند. مشکلاتی مانند جداسازی با ضمانت تعمیر می شوند. این در حالی است که برخی از تولیدکنندگان کفش های ایمنی گوشه و کنار هستند و استانداردهای ملی را رعایت نمی کنند و به هیچ وجه نمی توان از آنها به مدت 3 ماه استفاده کرد. هنگام خرید کفش ایمنی، می توانید از سازنده بخواهید که گزارش بازرسی کیفیت را تهیه کند.
2. زیره و رویه کفش ایمنی بر عمر مفید آن تأثیر می گذارد. رویه ها از چرم طبیعی ساخته شده اند و طول عمر بیشتری دارند، اما هزینه مربوطه نیز بالاتر است. سطح توری دارای طول عمر نسبتا کوتاهی است زیرا بسته بندی به خوبی سطح چرم نیست. زیره آن از پلی اورتان (PU) ساخته شده است و عمر مفید آن به خوبی لاستیک در همان محیط نیست. کفش های ایمنی با کفی پلی اورتان الزامات نسبتاً بالاتری برای محیط زیست دارند. در صورت استفاده از پلی یورتان در محیط های خشن، عمر مفید بیشتر کاهش می یابد. زیره های لاستیکی واجد شرایط در طول عمر اولیه به سختی شکسته می شوند. توصیه می شود واحدهای دارای شرایط هر شش ماه یکبار کفش ایمنی را تعویض کنند.
3. شدت کار و محیط کار نیز بر عمر مفید کفش ایمنی تأثیر می گذارد. برای محیطهای کاری که پیچیدهتر هستند، مانند کارخانههای فولاد، کارخانههای متالورژی، کارخانههای شیمیایی، کارگاههای آبکاری، کارخانههای کشتیسازی و غیره، معمولاً هر شش ماه یکبار به کفشهای ایمنی بهتر و جدیدتر نیاز است. به عنوان مثال در شمال به کفش ایمنی نخی در زمستان نیاز است و مدل بهاره و تابستانه با مدل پاییزه و زمستانی متفاوت است.
4. کفش های عایق بندی شده و کفش های ضد الکتریسیته ساکن، زیرا کف باید ورق های شیمیایی خاصی اضافه کند و توانایی ضد الکتریسیته ساکن ثابت نیست، شرکت ها باید به شدت از زمان بازرسی ایالت و واحد پیروی کنند، بازرسی های منظم را انجام دهند (به طور کلی یک بار در ماه) و به موقع آنها را جایگزین کنید. اگر محیط کار در معرض خوردگی اسیدی و قلیایی باشد، کفش های محافظ کار معمولا هر 3 ماه یکبار تعویض می شوند. محیط های اسیدی و قلیایی برای کفش های ایمنی مضرتر هستند و در معرض خطر شکستگی و پارگی کف پا هستند. (در محیط های اسیدی و قلیایی، زیره پلی یورتان پلی یورتان توصیه نمی شود)